Autor jest człowiekiem wrażliwym na piękno, także to płynące z myśli ubranych w słowa. Urodzony i wychowany w drugiej połowie XX wieku, wraca poezją do prostoty formy przekazu właściwej dla tego okresu. Język jego wierszy jest codzienny, bez trudnych metafor, bez skomplikowanej symboliki. Opisuje wewnętrzny świat człowieka w sposób prosty, współczesny, z elementami ironii. Jego wiersze przypominają rozmowę o uczuciach a nie klasyczną, ozdobną poezję. Jako adwokat posługuje się słowem zawodowo.
